HEAVY PANEL @ESNS 2015

SO YOU RECORDED A GREAT ALBUM - NOW WHAT?
DIT WAS HET HEAVY PANEL TIJDENS EUROSONIC NOORDERSLAG

Voor het tweede jaar op rij organiseerde Buma ROCKS! het Heavy Panel tijdens Noorderslag n was het zaaltje in de Oosterpoort tot de nok toe gevuld. Een bewijs dat er bij mensen werkzaam in de heavy muzieksector behoefte is om af en toe 'onder ons' te zijn. En gezellig was het, ondanks het feit dat er flink wat harde noten werden gekraakt. Jeps Salfischberger van Mojo verboog de vraagstelling die als startpunt van de discussie gold tot "We hebben een vette plaat gemaakt - nou en?". Hiermee wilde hij aangeven dat een album niet meer van dezelfde waarde is als pakweg vijftien jaar geleden. Het is een marketing tool, bedoeld om aandacht te genereren voor de band zelf en de optredens, waar het oude model natuurlijk andersom was: met je optredens stimuleer je de verkoop van je album.
Veel bands, zo constateerden in elk geval Jeps en collega-panelleden Oscar Holleman en Ronald Prent, redeneren nog vanuit dat oude model. Ronald, als producer/mixing engineer en creatief brein werkzaam in de Wisseloord Studios in Hilversum, maakt regelmatig mee dat bands hem benaderen met de vraag of ze voor hun met crowdfunding vergaarde 5000 euro bij hem terecht kunnen voor het album van hun dromen. Hij zal de eerste zijn die de band vraagt: wat willen jullie ermee, met die opnames? Is er een plan? Gaandeweg kan dit leiden tot artist development, zoals het geval is met bijvoorbeeld de Groningse band Eisenhower. Al anderhalf jaar werken zij - met tussenpozen - in Wisseloord aan een album dat "bijna zo ver is dat alles klopt", aldus Ronald. Daarbij is radio dan niet eens het uitgangspunt meer, zoals dat voor de meeste heavy bands geldt.

"Jullie worden nog gedoogd", zei Oscar tegen Paul Dokman, als bassist-zanger van noiserockband Paceshifters de artiest in het panel. Oscar referereerde daarmee aan de 3FM Serious Talent-status van Paceshifters. "Maar metal is natuurlijk niet op de radio te vinden. Dat zegt niks over het publiek, want dat is er echt wel. Je moet als heavy bandje goed beseffen dat je meteen de hele wereld kunt bereiken via het internet. Het publiek is er echt wel, en nog net zo fanatiek als vroeger, op de blogs en de gespecialiseerde sites. En het publiek heeft erg veel om uit te kiezen."

Het belang van een toegewijd team kwam hiermee overduidelijk aan bod. Niet alleen qua zakelijke begeleiding, maar ook artistiek. Samen met je producer werken aan je muziek, je presentatie, je zeggingskracht. Alle tijd en energie steken in het ontwikkelen van je eigen geluid. Het lijkt zo logisch, maar de werkwijze van Oscar (momenteel volledig gefocust op zangeres Kovacs) en - wanneer het werkschema in Wisseloord het toelaat - Ronald is eerder uitzondering dan regel.

De suggestie uit het publiek dat metal minder aandacht krijgt dan in de hoogtijdagen van Dynamo Open Air werd door Jeps weerlegd door te wijzen op de hoeveelheid metalfestivals waar de liefhebber tegenwoordig uit kan kiezen. Maar hoe kom je daar terecht? "Natuurlijk beginnen wij als boekers met de grote namen en vullen we daarna de rest in, en zijn de kleinere Nederlandse bands de sluitpost. Maar als ik in een band geloof, dan ga ik er ook voor. The Charm The Fury vind ik een steengoeie band, en die werken keihard. Waar ik ook kom, op metalfestivals of -valletjes in binnen- of in buitenland, ik kom ze backstage wel tegen. Ze zitten overal met hun neus tussen, werken keihard aan de bekendheid van hun band, en dat levert wat op."

Zijn we wel hongerig genoeg? Hebben we het te gemakkelijk hier? Volgens Jeps zijn we in Nederland verwend met onze zalen en clubcircuit en zijn de omstandigheden in de clubs in Amerika of in Engeland niet te vergelijken. "Ratten in de kleedkamers van sommige gerenommeerde zalen, dat werk. Ben je supportact? Hier, je gage bestaat uit een handjevol tickets, zie maar dat je ze verkoopt." Ook dat besef ontberen veel Nederlandse muzikanten: daar ligt de leerschool waar concurrerende bandjes uit die landen mee opgroeien. Paul vertelde hoe Paceshifters zelf de boer op ging met hun in eigen beheer opgenomen debuutalbum, en zo een platencontract tekende met Suburban Records. Een aardige start, mede vanwege de positieve kritieken, maar toen begon het pas voor het trio uit Overijssel. Optreden en nog eens optreden, een tweede album maken, een bezettingswisseling doorstaan en in 2014 album nummer 3 en flink veel shows over de grens. Hebben ze een moment nagedacht toen White Cowbell Oklahoma ze vroeg als voorprogramma tijdens de Canadese tournee? Nee, dus. En van ratten geen last, want kleedkamers waren er vaak niet eens, aldus Paul. "En als je dan zorgt dat je je spullen op orde hebt en ook na afloop van je optreden vriendelijk bent en meehelpt om alles voor zaal en hoofdact zo goed mogelijk te laten verlopen, onthouden de mensen je." De show van Paceshifters op Buma ROCKS! in 2014 leverde ze een optreden op showcasefestival When Copenhell Freezes Over in Kopenhagen op, en ook werden ze gevraagd door Monte Malone van de Global Rock Summit in Los Angeles om te komen optreden. Het vraagt enige investering, maar Paceshifters reist dus binnenkort weer naar de VS (op het Texaanse SXSW speelden ze in 2013). Roadburn-organisator Walter Hoeijmakers merkte vanuit het publiek op dat Amerikaanse bands op zijn Roadburn Festival ronduit competitief denken: proberen de andere bands te overklassen, door vooraf goed te observeren en desnoods de eigen setlist aan te passen. Alert en flexibel zijn in je manier van werken, dus. Een ander discussiepuntje, naar voren gebracht door Pinkpopbaas Jan Smeets, betrof de beperking van het geluidsvolume, die de metalsector in de weg zou kunnen zitten. Oscar, refererend aan de laatste keer dat FortaRock in Park Brakkestein plaatsvond: "Tijdens Slayer kon je fluisteren en elkaar nog verstaan!" Winston Kingdom-programmeur Sam Frijhoff kwam echter met voorbeelden uit zijn eigen club, waar het er bij punk- en metalconcerten ondanks de wettelijk vastgelegde geluidsnorm behoorlijk heftig toegaat: "Het is niet zozeer het volume van je PA, maar vooral de instelling waarmee je op het podium staat".

Het panel maakte verder vragen los over allerlei zakelijk aspecten van het spelen in een band, vragen die trouwens dagenlang over de hele ESNS conferentie gonsten, ongeacht het genre. Digitale distributie, management, het jezelf goed kunnen presenteren, k op conferenties als Eurosonic Noorderslag of Buma ROCKS!, het doet je beseffen dat je als muzikant met ambities tevens ondernemer bent. "Laten we nu niet de indruk wekken dat we de Nederlandse muzikant aan het afzeiken zijn", zei Oscar op zeker moment. "Dit is allemaal opbouwend bedoeld. Maar niemand steekt de hand in eigen boezem. Het ligt altijd aan dit of aan dat als het niet lukt. Terwijl je toch echt zlf als eerste alles zult moeten geven om ergens te komen." Alles? Ja, alles. Oscar: "Hoe denk je anders dat je fans krijgt die voor je door het vuur gaan? Niet alleen met een sterke opname, hoor. Je zult zelf het voorbeeld moeten geven."

Tijdens Buma ROCKS! op 5 juni zal Oscar Holleman het Heavy Demo panel voorzitten en is Ronald Prent beschikbaar voor een Heavy Chat.